CONCEPT .> KAVRAMSAL
ÇERÇEVE
OBJECTIVE: To present a comprehensive biennial urban art exhibition which will blend with the city, using not only the spaces designated for art but also encompassing the streets and public spaces and interpreting urban, social and cultural structures. The exhibition will not only take the pedestrian motion and speed as a reference point, but also the pedestrian him/herself, which signifies a human scale. This exhibition, with the participation of artists and architects, aims to invite all the Istanbulites to re-look at the city.
AMAÇ: Kentle bütünleşen, yalnızca sanat için ayrılmış mekanları değil, sokağı, kamusal alanı da içine alan, kentsel, sosyal ve kültürel yapıyı irdeleyen, iki yılda bir gerçekleşecek kapsamlı bir kentsel sanat sergisi oluşturmak. Sergi, yaya hareketi ve hızını temel almakla kalmayıp, aynı zamanda, insani bir ölçeğe işaret eden yayayı ölçüt alacaktır. Sanatçı ve mimarların katılımlarıyla gerçekleşecek olan bu sergi, bütün İstanbulluları kente yeniden bakmaya davet etmeyi amaçlıyor.
ISTANBUL PEDESTRIAN EXHIBITIONS I: NIŞANTAŞI PERSONAL GEOGRAPHIES, GLOBAL MAPS
İSTANBUL YAYA SERGİLERİ I: NİŞANTAŞI KİŞİSEL COĞRAFYALAR, KÜRESEL HARİTALAR
The 1st Istanbul Pedestrian Exhibition was realized between the dates 28th September and 29th October 2002. Nişantaşı was chosen for this public space exhibition to research and also to record the transformation that this neighborhood has been going through together with the process of globalization. Although Nişantaşı is perceived as the "global face" of İstanbul, it exemplifies the two sides of globalization; the high standard westernized life styles versus the alternative way of existence of the shantytown called "Thin Neighborhood" at the skirts of the district. In reference to the primacy of pedestrian and public space, the artists, architects and designers created site-specific projects reflecting upon the urban discrepancies, accidents and wonders in this district.
İstanbul Yaya Sergileri'nin birincisi, 28 Eylül - 29 Ekim 2002 tarihleri arasında Nişantaşı'nda gerçekleştirildi. Serginin amacı, Nişantaşı'nın küreselleşme süreci ile geçirdiği dönüşümü araştırmak ve bu süreci sanatsal üretim aracılığıyla belgelemekti. Nişantaşı, her ne kadar İstanbul'un "küresel yüzü"nü temsil eden bir semt olarak algılansada, bir yanda yüksek standartlarda batılılaşmış yaşam tarzlarını, diğer yanda semtin yamaçlarında konumlanmış, "Teneke Mahalle" olarak adlandırılan, alternatif yaşam biçimlerini de içinde barındırarak, küreselleşmenin her iki yönünü de örnekliyor. Sergi kapsamında, sanatçılar, mimarlar ve tasarımcılar yayanın ve kamusal alanın önceliğini temel alan, kentsel uyumsuzluklar, rastlantılar ve "harikalar" üzerine mekana özel projeler ürettiler.
THE PHENOMENON OF GLOBALIZATION AND THE REBIRTH OF CITIES
KÜRESELLEŞME OLGUSU VE KENTLERİN YENİDEN DOĞUŞU
The decline of the authority of nation-states along with the phenomenon of globalization has led to the emergence of cities as centers of the new world order and their rising autonomy. "Global Cities" like New York, Tokyo, Sao Paulo, Caracas and London have surpassed their geography and nation-state and have become the heart of a new commercial and financial geography realized by the digitalization of knowledge and the information revolution and became centers of arts and culture as well.
Küreselleşme olgusuyla birlikte ulus-devletlerin otoritesinin azalması, yeni dünya düzenin merkezleri olarak kentlerin ortaya çıkışını ve giderek özerkleşmelerini de beraberinde getirdi. New York, Tokyo, Sao Paulo, Karakas ve Londra gibi "Küresel Kentler", ait oldukları coğrafyanın ve ulus devletlerin ötesine geçerek, bilginin dijitalleşmesinin ve enformatik devriminin mümkün kıldığı yeni bir ticaret ve finans coğrafyasının kalbini oluşturdular. Dijital ağın birbirine bağladığı bu kentler, finans ve ticaretin olduğu kadar sanat ve kültürün de merkezleri oldular.
The beginning of the transformation of Istanbul to take its place in this new geography corresponds to the 1980s during which a liberal economic model was adopted in Turkey. The relocations within the present urban structure, re-placement and the development of new areas (especially aimed to meet the new functions emerging in the finance, service and consulting sectors) changed the balances significantly. This led to the restructuring of business, financial and transportation centers: i.e. the relocation of the financial district from Karaköy to the Zincirlkuyu-Maslak axis, the media district's move from Cağaloğlu to Güneşli-İkitelli. Radical, large scale urban projects such as the planning and building of the second bridge on the Bosphorus, the new highways and avenues, the planning of the subway system to connect the new centers of the rapidly growing city (the first subway line was completed in 2000), the opening of new ports and the second airport on the Asian side, can all be viewed as the preliminary actions of the 80s and 90s of the state and municipalities to link Istanbul to the global world.
İstanbul'un bu yeni coğrafyada yer almak için değişimi, 1980'li yıllarda liberal bir ekonomik modelin benimsenmesiyle eşzamanlı olarak başladı. Özellikle finans, hizmet ve danışmanlık sektörlerinde ortaya çıkan yeni işlevleri karşılamak amacıyla, varolan kent yapısının içindeki yer değiştirmeler, yeniden yerleştirmeler ve geliştirilen yeni bölgeler varolan dengeleri değiştirdi. Bu durum iş, finans ve ulaşım merkezlerinin yeniden yapılanmalarına yol açtı: Karaköy'de bulunan iş ve finans merkezinin Zincirlikuyu-Maslak aksına, medyanın ise Cağaloğlu'ndan Güneşli-İkitelli'ye taşınması gibi. Boğaz'a ikinci bir köprünün planlanması ve yapımı, yeni otoyollar ve bulvarların açılması, giderek büyüyen kentin yeni fonksiyonları barındıran yerleşimlerini birbirine bağlamak amacıyla yer altı metrosunun planlanması (2000 yılında metro kullanıma açıldı), Asya yakasında yeni limanların ve ikinci bir havaalanının kullanıma açılması gibi büyük ölçekli radikal kentsel projeler, İstanbul'un küresel dünyaya eklemlenmesi için devlet ve belediyeler tarafından 80'ler ve 90'larda gerçekleştirilen ön hazırlıklar olarak değerlendirilebilinir.
Furthermore, besides the amendments to the programs of the existing education system in order to educate workforce to serve in Istanbul's new identity, many new private universities and institutions were added to the city's repertoire. Accompanying these structural innovations were five star hotels, gourmet delis, fancy street cafes, specialized restaurants, designer stores, clubs playing world music, gigantic shopping malls, movie theaters, art galleries and institutions (i.e. Platform), festivals (İstanbul Foundation For Culture and Arts Festivals, Yap? Kredi and Akbank events etc.) and international art exhibitions (İstanbul Biennials)-all an extension of the life styles of the global elite and investors.
Ayrıca, İstanbul'un bu yeni yüzüne hizmet verecek kadroların yetiştirilmesi amacıyla varolan eğitim kurumlarının programlarında değişiklikler yapılmasının yanısıra, çok sayıda özel üniversite, kurum ve kurslar da kentin repertuvarına katıldı. Küresel elit ve yatırımcıların yaşam tarzlarının bir uzantısı olarak açılan 5 yıldızlı oteller, gurme şarküteriler, şık sokak cafeleri, özelleşmiş restorantlar, tasarımcı butikler, dünya müziklerinin dinlenebileceği kulüpler, dev alışveriş merkezleri, sinemalar, sanat galerileri ve kurumları (Proje4L, Platform, vs), festivaller (İstanbul Kültür ve Sanat Vakfı Festivalleri, Yapı ve Kredi, Akbank etkinlikleri gibi) ve uluslarası sanat sergileri (İstanbul Bienalleri) de bu yapısal yeniliklere eşlik etti.
Over the past 20 years, the widening gap between the social strata due to the changes in the socio-economic structure and the phenomenon of globalization led to the formation of different living spaces within the city. While, the urban middle and upper classes built satellite cities in the newly developing İstanbul suburbs, lower income classes migrating from rural Turkey founded an alternative living space in the slum neighborhoods both in the suburbs and close to the industrial areas, and also in the most elite parts of the city including highway skirts, in the middle of skyscrapers and the hills of the Bosphorus.
Son 20 yıl içerisinde, küreselleşme olgusuyla birlikte sosyo-ekonomik yapıdaki değişimlerin bir sonucu olarak, toplumsal katmanların giderek birbirinden ayrılması ve kent içinde kendi yaşama mekanlarını oluşturmalarına tanık olundu. Kentli orta ve üst sınıflar İstanbul'un yeni gelişmekte olan banliyölerinde uydu kentleri, kırsal kesimden göç etmiş olan alt gelir sınıfları ise gerek banliyölerde, endüstri bölgelerinin yakınlarında, gerekse kentin en elit bölgelerinde, otoyolların sırtlarında, gökdelenlerin ortasında yada Boğaz'ın tepelerinde alternatif bir yaşam alanı olarak gecekondu semtlerini oluşturdular.
LOOKING AT THE CITY .> KENTE BAKMAK
The city is the common living space of the people and other beings inhabiting it. The sky is as much a part of the city as is land. The city consists of the solid and the void; buildings and the spaces empty of buildings. Squares, greens, streets, avenues, deserted spaces etc. all constitute the urban living spaces as much as its buildings. Even though the modernist view is founded upon programming the full, contemporary approaches attempt to form the void and embrace that which belongs to the street.
Kent, insanların ve kentteki diğer canlıların ortak yaşama mekanıdır. Yer kadar gökyüzü de kentin bir parçasıdır. Kent dolu ve boştan oluşur; yapılar ve yapıların terk ettikleri boşluklar. Yapılar kadar meydanlar, yeşil alanlar, sokaklar, bulvarlar, terk edilmiş boşluklar vs. de kentin yaşam alanlarını oluşturur. Modernist anlayış ne kadar doluyu programlama üzerine kurulmuşsa, modernizm sonrası anlayışlar da boş olanı biçimlendirme çabası içinde; kamusal olan, sokağa ait olan mercek altında.
The city is a structure of a very large scale, built within a given space. This is why it can be perceived in pieces over long periods of time. The city changes. The planning and design of the city encompasses different historical processes and exhibits diversity. Along the same lines, the choice within the objects of design and spaces also assume diversity within these historical processes. The relationship between the new and the already existent constitutes new configurations, be it intended or coincidental. The perception of the city is woven with confusion, complexity, innovation, surprise and uncertainty. Every single moment, there is more within the city than is revealed to the eye and the ear. Everyone inhabiting the city has a personal, individual relationship with it, full of meanings and memories. Art on the city embodies this eternity and points to it.
Kent, mimari gibi uzam içerisinde kurulmuş çok geniş ölçekli bir yapıdır. Bu nedenle de uzun zaman dilimleri içerisinde, parçalar halinde algılanabilir. Kent değişkendir. Kentin planlanması ve tasarımı, farklı tarihsel süreçleri içerir ve çeşitlilik gösterir. Aynı biçimde, tasarım nesneleri ve alanlarındaki seçim de bu tarihsel süreçler içerisinde çeşitlilik kazanır. Yeninin varolanla olan ilişkisiyse, ister hesaplanmış isterse rastlantısal olsun yeni oluşumları da beraberinde getirir. Kentin algılanması, karmaşıklık, yenilik, sürpriz ve belirsizliklerle örülüdür. Her an, gözün görebileceğinden ve kulağın duyabileceğinden fazlası gizlidir kentin içinde. Kentte yaşayan herkesin kentle ilişkisi tekildir, anılar ve anlamlarla yüklüdür. Bu anlamda, kentin algılanması ve deneyimi sonsuzdur. Kente dair sanat ise bu sonsuzluğu içerir ve ona işaret eder.
THE PRECEDENCE OF THE PEDESTRIAN .> YAYANIN ÖNCELİĞİ
For many of us, the meaning of pedestrian goes no further than a traffic sign. And yet pedestrian actually offers both a way of life and an urban proposition. Being a pedestrian is using the city without needing a vehicle or an intermediary. The pedestrian's urban experience is at once a physical one, but, it also points to an understanding in which the human is the scale, that is to say, one in which the daily needs are met within walking distance, where different functions are not made in separate zones; a self-sufficient one in which people meet each other, even get intimate-it points to the living spaces within the human scale. Pedestrian does not signify a specific class, language or religion but the human scale.
Bir çoğumuz için yayanın anlamı, trafikte kullanılan bir işaretten öteye gitmez. Oysaki yaya, hem bir yaşam biçimi hem de temel bir kentsel öneri içerir. Yaya olmak herhangi bir araç ya da aracıya gereksinim duymadan, kenti kullanmaktır. Yayanın kentsel deneyimi, aynı zamanda, bedensel bir deneyimdir. İnsanın ölçüt alındığı bir anlayışa, yani, gündelik gereksinimlerin yürüme mesafesinde karşılandığı, farklı işlevlerin birbirinden kopuk zonlarda gerçekleşmediği, kendi kendine yeterli, insanların birbiriyle karşılaştığı, hatta yakınlaştığı, insani ölçekteki yaşam alanlarına işaret eder. Yaya, belirli bir sınıf, dil, din ya da kültürü değil, insani ölçeği temsil eder.
The pedestrian proposes not to consume in this consumerist society that we live in. In our age where the auto-culture is prevalent and human relationships are on the decline, there must be urban propositions based on the pedestrian rather than the technological growth as the primary measure of civilization. Public spaces that bring together different socio-economic groups, classes and cultures should be founded and redesigned considering the needs, motion and speed of the pedestrian.
Yaya, içinde yaşadığımız tüketim toplumunda, tüketmemeyi önerir. Otomobil kültürünün yaygınlaştığı ve insani ilişkilerin giderek zayıfladığı günümüzde, uygarlığın göstergesi teknolojik gelişmişlikten çok, yayanın temel alındığı kentsel önermeler olmalıdır. Farklı sosyo-ekonomik grup, sınıf ve kültürleri biraraya getiren kamusal alanlar, yayanın gereksinimleri, hareketi ve hızı temel alınarak oluşturulmalı ve yeniden düzenlenmelidir.
WHY TÜNEL-KARAKÖY AXIS? .> NEDEN TÜNEL-KARAKÖY AKSI?
Tünel-Karaköy axis is a dense pedestrian zone that connects Beyoğlu to the sea, then to the other side of the Bosphorus. The pedestrian can either pass the Galata Bridge to reach the historical peninsula, specifically Eminönü Square or take the city-line boats to cross the Bosphorus and reach Kadıköy, Haydarpaşa or Üsküdar.
Tünel-Karaköy aksı, Beyoğlu'nu denize hatta boğazın diğer kıyısına bağlayan yaya trafiğinin yoğun olduğu bir bölgedir. Yaya bu akstan, Galata Köprüsü'nden geçerek tarihi yarımadaya ve Eminönü Meydanı'na ulaşabildiği gibi, vapurlarla Boğazı geçerek Kadıköy, Haydarpaşa ve Üsküdar'a da varabilir.
Since the 90's Taksim Square and Istiklal Avenue have been undergoing through a set of transformations. Constituting a long urban corridor spared for pedestrian movement, Beyoğlu has become one of the most heterogeneous centers for art, culture, nightlife and shopping during the last ten years. It developed into a meeting place where people from different social strata and diverse age groups come together.
Taksim Meydanı ve İstiklal Caddesi 90'lardan bu yana, önemli bir dönüşüm sürecinden geçmektedir. Yaya hareketi için ayrılmış uzun bir kentsel koridor oluşturulmasıyla, Beyoğlu son on yılda en heterojen kültür-sanat, eğlence ve alışveriş merkezlerinden biri olmuştur. Semt, farklı sosyal sınıflardan ve yaş gruplarından gelen insanların bir buluşma noktası haline gelmiştir.
The shift of the business and finance sector from Karaköy to the Zincirlikuyu - Maslak axis has brought along an opening up of the region to new functions and forms. Istanbul Pedestrian Exhibitions 2 aims at exploring the urban possibilities in the favor of public spaces allocated to pedestrians.
Finans sektörünün, Karaköy'den Zincirlikuyu - Maslak aksına taşınması, bölgeyi yeni işlevlere ve oluşumlara açmıştır. İstanbul Yaya Sergileri 2, kentsel önermeler getirerek, kamusal alanlarda yaya lehine yeni olasılıkları ortaya koymayı amaçlıyor.
OUTLINE OF THE EXHIBITION .> SERGİNİN GENEL HATLARI
Artists and architects will contribute to the exhibition. The exhibition will not only depend upon pedestrian motion and speed, but also will take the pedestrian as a human scale, as a reference point. The exhibition with an interdisciplinary approach will include site-specific temporary urban projects, interventions, installations and objects on building façades and entrances, parking lots, streets, the historical tube, the coastline of the Golden Horn and other public spaces. The exhibition proposes a promenade beginning from Tünel Square down to Karaköy by tube, the Galata Bridge and the coastline of the Golden Horn. A comprehensive book including the projects and essays on urban, sociological, historical and cultural readings of this district will accompany the exhibition. Panel discussions and lectures with artists, architects, curators, critics, academicians and experts will also be held during the course of the exhibition.
Sanatçı, ve mimarların katılımlarıyla gerçekleşecek olan sergi, yaya hareketi ve hızını temel almakla kalmayıp, aynı zamanda, insani bir ölçeğe işaret eden yayayı ölçüt alacaktır. Disiplinlerarası bir yaklaşım benimsenen sergide, bina cephe ve girişlerine, otoparklara, caddelere, tarihi metroya, Haliç kıyısına ve diğer kamusal alanlara uygulanacak mekana özel geçici kentsel projeler, müdahaleler, yerleştirmeler ve objeler yer alacaktır. Sergi, Tünel Meydanı'ndan başlayıp, tarihi metro ile Karaköy'e inen ve Galata Köprüsü, Haliç kıyısı ve Karaköy İskele Meydanı'nı içine alan bir yürüme rotası önermektedir. Sergiye, bölge üzerine kentsel, sosyolojik, tarihsel ve kültürel okumaların ve projelerin yer aldığı kapsamlı bir kitap da eşlik edecektir. Ayrıca sergi süresince, sanatçıların, mimarların, küratörlerin, sanat eleştirmenlerinin, akademisyenlerin ve uzmanların katılacağı panel tartışmaları ve söyleşiler düzenlenmesi planlanmıştır.
PURPOSE .> HEDEF
This exhibition aims to examine the city as centers of globalization in a world of rapid change and differing new meanings and to define the social, cultural and urban intervention with the demands of the civil incentive, the public and the pedestrian. It foresees the transformation of public space as the common living space by emphasizing the human scale as opposed to the global scale. This art event planned for the public space of Tünel-Karaköy axis aims to create a memory of the present by anchoring space temporally. Furthermore, this exhibition proposes to emphasize the unique qualities of this area via art and to explore the new possibilities for the future function and form of this district.
Bu sergi, hızla değişen, farklılaşan ve yeni anlamlara dönüşen bir dünyada, küreselleşmenin merkezleri olan kentlerin mercek altına alınarak, sosyal, kültürel ve kentsel müdahalelerin sivil insiyatif, kamu ve yayanın talepleriyle belirlenmesini hedeflemektedir. Küresel ölçeğe karşı insani ölçeği ön plana çıkararak, kamusal alanın farklı sosyal sınıf ve grupların ortak yaşam alanı olarak dönüşümünü ön görmektedir. Tünel-Karaköy aksında, kamusal alanda gerçekleşmesi planlanan bu sanat etkinliği, mekanı zamansal olarak sabitleyerek, bugüne dair bir bellek oluşturmayı amaçlamaktadır. Ayrıca bu sergi, sanat aracılığıyla bölgenin kendine özgü özelliklerini vurgulamayı ve semtin gelecekteki işlevi ve görünüşü üzerine yeni olasılıkları ortaya çıkarmayı önermektedir.
OBJECTIVE: To present a comprehensive biennial urban art exhibition which will blend with the city, using not only the spaces designated for art but also encompassing the streets and public spaces and interpreting urban, social and cultural structures. The exhibition will not only take the pedestrian motion and speed as a reference point, but also the pedestrian him/herself, which signifies a human scale. This exhibition, with the participation of artists and architects, aims to invite all the Istanbulites to re-look at the city.
AMAÇ: Kentle bütünleşen, yalnızca sanat için ayrılmış mekanları değil, sokağı, kamusal alanı da içine alan, kentsel, sosyal ve kültürel yapıyı irdeleyen, iki yılda bir gerçekleşecek kapsamlı bir kentsel sanat sergisi oluşturmak. Sergi, yaya hareketi ve hızını temel almakla kalmayıp, aynı zamanda, insani bir ölçeğe işaret eden yayayı ölçüt alacaktır. Sanatçı ve mimarların katılımlarıyla gerçekleşecek olan bu sergi, bütün İstanbulluları kente yeniden bakmaya davet etmeyi amaçlıyor.
ISTANBUL PEDESTRIAN EXHIBITIONS I: NIŞANTAŞI PERSONAL GEOGRAPHIES, GLOBAL MAPS
İSTANBUL YAYA SERGİLERİ I: NİŞANTAŞI KİŞİSEL COĞRAFYALAR, KÜRESEL HARİTALAR
The 1st Istanbul Pedestrian Exhibition was realized between the dates 28th September and 29th October 2002. Nişantaşı was chosen for this public space exhibition to research and also to record the transformation that this neighborhood has been going through together with the process of globalization. Although Nişantaşı is perceived as the "global face" of İstanbul, it exemplifies the two sides of globalization; the high standard westernized life styles versus the alternative way of existence of the shantytown called "Thin Neighborhood" at the skirts of the district. In reference to the primacy of pedestrian and public space, the artists, architects and designers created site-specific projects reflecting upon the urban discrepancies, accidents and wonders in this district.
İstanbul Yaya Sergileri'nin birincisi, 28 Eylül - 29 Ekim 2002 tarihleri arasında Nişantaşı'nda gerçekleştirildi. Serginin amacı, Nişantaşı'nın küreselleşme süreci ile geçirdiği dönüşümü araştırmak ve bu süreci sanatsal üretim aracılığıyla belgelemekti. Nişantaşı, her ne kadar İstanbul'un "küresel yüzü"nü temsil eden bir semt olarak algılansada, bir yanda yüksek standartlarda batılılaşmış yaşam tarzlarını, diğer yanda semtin yamaçlarında konumlanmış, "Teneke Mahalle" olarak adlandırılan, alternatif yaşam biçimlerini de içinde barındırarak, küreselleşmenin her iki yönünü de örnekliyor. Sergi kapsamında, sanatçılar, mimarlar ve tasarımcılar yayanın ve kamusal alanın önceliğini temel alan, kentsel uyumsuzluklar, rastlantılar ve "harikalar" üzerine mekana özel projeler ürettiler.
THE PHENOMENON OF GLOBALIZATION AND THE REBIRTH OF CITIES
KÜRESELLEŞME OLGUSU VE KENTLERİN YENİDEN DOĞUŞU
The decline of the authority of nation-states along with the phenomenon of globalization has led to the emergence of cities as centers of the new world order and their rising autonomy. "Global Cities" like New York, Tokyo, Sao Paulo, Caracas and London have surpassed their geography and nation-state and have become the heart of a new commercial and financial geography realized by the digitalization of knowledge and the information revolution and became centers of arts and culture as well.
Küreselleşme olgusuyla birlikte ulus-devletlerin otoritesinin azalması, yeni dünya düzenin merkezleri olarak kentlerin ortaya çıkışını ve giderek özerkleşmelerini de beraberinde getirdi. New York, Tokyo, Sao Paulo, Karakas ve Londra gibi "Küresel Kentler", ait oldukları coğrafyanın ve ulus devletlerin ötesine geçerek, bilginin dijitalleşmesinin ve enformatik devriminin mümkün kıldığı yeni bir ticaret ve finans coğrafyasının kalbini oluşturdular. Dijital ağın birbirine bağladığı bu kentler, finans ve ticaretin olduğu kadar sanat ve kültürün de merkezleri oldular.
The beginning of the transformation of Istanbul to take its place in this new geography corresponds to the 1980s during which a liberal economic model was adopted in Turkey. The relocations within the present urban structure, re-placement and the development of new areas (especially aimed to meet the new functions emerging in the finance, service and consulting sectors) changed the balances significantly. This led to the restructuring of business, financial and transportation centers: i.e. the relocation of the financial district from Karaköy to the Zincirlkuyu-Maslak axis, the media district's move from Cağaloğlu to Güneşli-İkitelli. Radical, large scale urban projects such as the planning and building of the second bridge on the Bosphorus, the new highways and avenues, the planning of the subway system to connect the new centers of the rapidly growing city (the first subway line was completed in 2000), the opening of new ports and the second airport on the Asian side, can all be viewed as the preliminary actions of the 80s and 90s of the state and municipalities to link Istanbul to the global world.
İstanbul'un bu yeni coğrafyada yer almak için değişimi, 1980'li yıllarda liberal bir ekonomik modelin benimsenmesiyle eşzamanlı olarak başladı. Özellikle finans, hizmet ve danışmanlık sektörlerinde ortaya çıkan yeni işlevleri karşılamak amacıyla, varolan kent yapısının içindeki yer değiştirmeler, yeniden yerleştirmeler ve geliştirilen yeni bölgeler varolan dengeleri değiştirdi. Bu durum iş, finans ve ulaşım merkezlerinin yeniden yapılanmalarına yol açtı: Karaköy'de bulunan iş ve finans merkezinin Zincirlikuyu-Maslak aksına, medyanın ise Cağaloğlu'ndan Güneşli-İkitelli'ye taşınması gibi. Boğaz'a ikinci bir köprünün planlanması ve yapımı, yeni otoyollar ve bulvarların açılması, giderek büyüyen kentin yeni fonksiyonları barındıran yerleşimlerini birbirine bağlamak amacıyla yer altı metrosunun planlanması (2000 yılında metro kullanıma açıldı), Asya yakasında yeni limanların ve ikinci bir havaalanının kullanıma açılması gibi büyük ölçekli radikal kentsel projeler, İstanbul'un küresel dünyaya eklemlenmesi için devlet ve belediyeler tarafından 80'ler ve 90'larda gerçekleştirilen ön hazırlıklar olarak değerlendirilebilinir.
Furthermore, besides the amendments to the programs of the existing education system in order to educate workforce to serve in Istanbul's new identity, many new private universities and institutions were added to the city's repertoire. Accompanying these structural innovations were five star hotels, gourmet delis, fancy street cafes, specialized restaurants, designer stores, clubs playing world music, gigantic shopping malls, movie theaters, art galleries and institutions (i.e. Platform), festivals (İstanbul Foundation For Culture and Arts Festivals, Yap? Kredi and Akbank events etc.) and international art exhibitions (İstanbul Biennials)-all an extension of the life styles of the global elite and investors.
Ayrıca, İstanbul'un bu yeni yüzüne hizmet verecek kadroların yetiştirilmesi amacıyla varolan eğitim kurumlarının programlarında değişiklikler yapılmasının yanısıra, çok sayıda özel üniversite, kurum ve kurslar da kentin repertuvarına katıldı. Küresel elit ve yatırımcıların yaşam tarzlarının bir uzantısı olarak açılan 5 yıldızlı oteller, gurme şarküteriler, şık sokak cafeleri, özelleşmiş restorantlar, tasarımcı butikler, dünya müziklerinin dinlenebileceği kulüpler, dev alışveriş merkezleri, sinemalar, sanat galerileri ve kurumları (Proje4L, Platform, vs), festivaller (İstanbul Kültür ve Sanat Vakfı Festivalleri, Yapı ve Kredi, Akbank etkinlikleri gibi) ve uluslarası sanat sergileri (İstanbul Bienalleri) de bu yapısal yeniliklere eşlik etti.
Over the past 20 years, the widening gap between the social strata due to the changes in the socio-economic structure and the phenomenon of globalization led to the formation of different living spaces within the city. While, the urban middle and upper classes built satellite cities in the newly developing İstanbul suburbs, lower income classes migrating from rural Turkey founded an alternative living space in the slum neighborhoods both in the suburbs and close to the industrial areas, and also in the most elite parts of the city including highway skirts, in the middle of skyscrapers and the hills of the Bosphorus.
Son 20 yıl içerisinde, küreselleşme olgusuyla birlikte sosyo-ekonomik yapıdaki değişimlerin bir sonucu olarak, toplumsal katmanların giderek birbirinden ayrılması ve kent içinde kendi yaşama mekanlarını oluşturmalarına tanık olundu. Kentli orta ve üst sınıflar İstanbul'un yeni gelişmekte olan banliyölerinde uydu kentleri, kırsal kesimden göç etmiş olan alt gelir sınıfları ise gerek banliyölerde, endüstri bölgelerinin yakınlarında, gerekse kentin en elit bölgelerinde, otoyolların sırtlarında, gökdelenlerin ortasında yada Boğaz'ın tepelerinde alternatif bir yaşam alanı olarak gecekondu semtlerini oluşturdular.
LOOKING AT THE CITY .> KENTE BAKMAK
The city is the common living space of the people and other beings inhabiting it. The sky is as much a part of the city as is land. The city consists of the solid and the void; buildings and the spaces empty of buildings. Squares, greens, streets, avenues, deserted spaces etc. all constitute the urban living spaces as much as its buildings. Even though the modernist view is founded upon programming the full, contemporary approaches attempt to form the void and embrace that which belongs to the street.
Kent, insanların ve kentteki diğer canlıların ortak yaşama mekanıdır. Yer kadar gökyüzü de kentin bir parçasıdır. Kent dolu ve boştan oluşur; yapılar ve yapıların terk ettikleri boşluklar. Yapılar kadar meydanlar, yeşil alanlar, sokaklar, bulvarlar, terk edilmiş boşluklar vs. de kentin yaşam alanlarını oluşturur. Modernist anlayış ne kadar doluyu programlama üzerine kurulmuşsa, modernizm sonrası anlayışlar da boş olanı biçimlendirme çabası içinde; kamusal olan, sokağa ait olan mercek altında.
The city is a structure of a very large scale, built within a given space. This is why it can be perceived in pieces over long periods of time. The city changes. The planning and design of the city encompasses different historical processes and exhibits diversity. Along the same lines, the choice within the objects of design and spaces also assume diversity within these historical processes. The relationship between the new and the already existent constitutes new configurations, be it intended or coincidental. The perception of the city is woven with confusion, complexity, innovation, surprise and uncertainty. Every single moment, there is more within the city than is revealed to the eye and the ear. Everyone inhabiting the city has a personal, individual relationship with it, full of meanings and memories. Art on the city embodies this eternity and points to it.
Kent, mimari gibi uzam içerisinde kurulmuş çok geniş ölçekli bir yapıdır. Bu nedenle de uzun zaman dilimleri içerisinde, parçalar halinde algılanabilir. Kent değişkendir. Kentin planlanması ve tasarımı, farklı tarihsel süreçleri içerir ve çeşitlilik gösterir. Aynı biçimde, tasarım nesneleri ve alanlarındaki seçim de bu tarihsel süreçler içerisinde çeşitlilik kazanır. Yeninin varolanla olan ilişkisiyse, ister hesaplanmış isterse rastlantısal olsun yeni oluşumları da beraberinde getirir. Kentin algılanması, karmaşıklık, yenilik, sürpriz ve belirsizliklerle örülüdür. Her an, gözün görebileceğinden ve kulağın duyabileceğinden fazlası gizlidir kentin içinde. Kentte yaşayan herkesin kentle ilişkisi tekildir, anılar ve anlamlarla yüklüdür. Bu anlamda, kentin algılanması ve deneyimi sonsuzdur. Kente dair sanat ise bu sonsuzluğu içerir ve ona işaret eder.
THE PRECEDENCE OF THE PEDESTRIAN .> YAYANIN ÖNCELİĞİ
For many of us, the meaning of pedestrian goes no further than a traffic sign. And yet pedestrian actually offers both a way of life and an urban proposition. Being a pedestrian is using the city without needing a vehicle or an intermediary. The pedestrian's urban experience is at once a physical one, but, it also points to an understanding in which the human is the scale, that is to say, one in which the daily needs are met within walking distance, where different functions are not made in separate zones; a self-sufficient one in which people meet each other, even get intimate-it points to the living spaces within the human scale. Pedestrian does not signify a specific class, language or religion but the human scale.
Bir çoğumuz için yayanın anlamı, trafikte kullanılan bir işaretten öteye gitmez. Oysaki yaya, hem bir yaşam biçimi hem de temel bir kentsel öneri içerir. Yaya olmak herhangi bir araç ya da aracıya gereksinim duymadan, kenti kullanmaktır. Yayanın kentsel deneyimi, aynı zamanda, bedensel bir deneyimdir. İnsanın ölçüt alındığı bir anlayışa, yani, gündelik gereksinimlerin yürüme mesafesinde karşılandığı, farklı işlevlerin birbirinden kopuk zonlarda gerçekleşmediği, kendi kendine yeterli, insanların birbiriyle karşılaştığı, hatta yakınlaştığı, insani ölçekteki yaşam alanlarına işaret eder. Yaya, belirli bir sınıf, dil, din ya da kültürü değil, insani ölçeği temsil eder.
The pedestrian proposes not to consume in this consumerist society that we live in. In our age where the auto-culture is prevalent and human relationships are on the decline, there must be urban propositions based on the pedestrian rather than the technological growth as the primary measure of civilization. Public spaces that bring together different socio-economic groups, classes and cultures should be founded and redesigned considering the needs, motion and speed of the pedestrian.
Yaya, içinde yaşadığımız tüketim toplumunda, tüketmemeyi önerir. Otomobil kültürünün yaygınlaştığı ve insani ilişkilerin giderek zayıfladığı günümüzde, uygarlığın göstergesi teknolojik gelişmişlikten çok, yayanın temel alındığı kentsel önermeler olmalıdır. Farklı sosyo-ekonomik grup, sınıf ve kültürleri biraraya getiren kamusal alanlar, yayanın gereksinimleri, hareketi ve hızı temel alınarak oluşturulmalı ve yeniden düzenlenmelidir.
WHY TÜNEL-KARAKÖY AXIS? .> NEDEN TÜNEL-KARAKÖY AKSI?
Tünel-Karaköy axis is a dense pedestrian zone that connects Beyoğlu to the sea, then to the other side of the Bosphorus. The pedestrian can either pass the Galata Bridge to reach the historical peninsula, specifically Eminönü Square or take the city-line boats to cross the Bosphorus and reach Kadıköy, Haydarpaşa or Üsküdar.
Tünel-Karaköy aksı, Beyoğlu'nu denize hatta boğazın diğer kıyısına bağlayan yaya trafiğinin yoğun olduğu bir bölgedir. Yaya bu akstan, Galata Köprüsü'nden geçerek tarihi yarımadaya ve Eminönü Meydanı'na ulaşabildiği gibi, vapurlarla Boğazı geçerek Kadıköy, Haydarpaşa ve Üsküdar'a da varabilir.
Since the 90's Taksim Square and Istiklal Avenue have been undergoing through a set of transformations. Constituting a long urban corridor spared for pedestrian movement, Beyoğlu has become one of the most heterogeneous centers for art, culture, nightlife and shopping during the last ten years. It developed into a meeting place where people from different social strata and diverse age groups come together.
Taksim Meydanı ve İstiklal Caddesi 90'lardan bu yana, önemli bir dönüşüm sürecinden geçmektedir. Yaya hareketi için ayrılmış uzun bir kentsel koridor oluşturulmasıyla, Beyoğlu son on yılda en heterojen kültür-sanat, eğlence ve alışveriş merkezlerinden biri olmuştur. Semt, farklı sosyal sınıflardan ve yaş gruplarından gelen insanların bir buluşma noktası haline gelmiştir.
The shift of the business and finance sector from Karaköy to the Zincirlikuyu - Maslak axis has brought along an opening up of the region to new functions and forms. Istanbul Pedestrian Exhibitions 2 aims at exploring the urban possibilities in the favor of public spaces allocated to pedestrians.
Finans sektörünün, Karaköy'den Zincirlikuyu - Maslak aksına taşınması, bölgeyi yeni işlevlere ve oluşumlara açmıştır. İstanbul Yaya Sergileri 2, kentsel önermeler getirerek, kamusal alanlarda yaya lehine yeni olasılıkları ortaya koymayı amaçlıyor.
OUTLINE OF THE EXHIBITION .> SERGİNİN GENEL HATLARI
Artists and architects will contribute to the exhibition. The exhibition will not only depend upon pedestrian motion and speed, but also will take the pedestrian as a human scale, as a reference point. The exhibition with an interdisciplinary approach will include site-specific temporary urban projects, interventions, installations and objects on building façades and entrances, parking lots, streets, the historical tube, the coastline of the Golden Horn and other public spaces. The exhibition proposes a promenade beginning from Tünel Square down to Karaköy by tube, the Galata Bridge and the coastline of the Golden Horn. A comprehensive book including the projects and essays on urban, sociological, historical and cultural readings of this district will accompany the exhibition. Panel discussions and lectures with artists, architects, curators, critics, academicians and experts will also be held during the course of the exhibition.
Sanatçı, ve mimarların katılımlarıyla gerçekleşecek olan sergi, yaya hareketi ve hızını temel almakla kalmayıp, aynı zamanda, insani bir ölçeğe işaret eden yayayı ölçüt alacaktır. Disiplinlerarası bir yaklaşım benimsenen sergide, bina cephe ve girişlerine, otoparklara, caddelere, tarihi metroya, Haliç kıyısına ve diğer kamusal alanlara uygulanacak mekana özel geçici kentsel projeler, müdahaleler, yerleştirmeler ve objeler yer alacaktır. Sergi, Tünel Meydanı'ndan başlayıp, tarihi metro ile Karaköy'e inen ve Galata Köprüsü, Haliç kıyısı ve Karaköy İskele Meydanı'nı içine alan bir yürüme rotası önermektedir. Sergiye, bölge üzerine kentsel, sosyolojik, tarihsel ve kültürel okumaların ve projelerin yer aldığı kapsamlı bir kitap da eşlik edecektir. Ayrıca sergi süresince, sanatçıların, mimarların, küratörlerin, sanat eleştirmenlerinin, akademisyenlerin ve uzmanların katılacağı panel tartışmaları ve söyleşiler düzenlenmesi planlanmıştır.
PURPOSE .> HEDEF
This exhibition aims to examine the city as centers of globalization in a world of rapid change and differing new meanings and to define the social, cultural and urban intervention with the demands of the civil incentive, the public and the pedestrian. It foresees the transformation of public space as the common living space by emphasizing the human scale as opposed to the global scale. This art event planned for the public space of Tünel-Karaköy axis aims to create a memory of the present by anchoring space temporally. Furthermore, this exhibition proposes to emphasize the unique qualities of this area via art and to explore the new possibilities for the future function and form of this district.
Bu sergi, hızla değişen, farklılaşan ve yeni anlamlara dönüşen bir dünyada, küreselleşmenin merkezleri olan kentlerin mercek altına alınarak, sosyal, kültürel ve kentsel müdahalelerin sivil insiyatif, kamu ve yayanın talepleriyle belirlenmesini hedeflemektedir. Küresel ölçeğe karşı insani ölçeği ön plana çıkararak, kamusal alanın farklı sosyal sınıf ve grupların ortak yaşam alanı olarak dönüşümünü ön görmektedir. Tünel-Karaköy aksında, kamusal alanda gerçekleşmesi planlanan bu sanat etkinliği, mekanı zamansal olarak sabitleyerek, bugüne dair bir bellek oluşturmayı amaçlamaktadır. Ayrıca bu sergi, sanat aracılığıyla bölgenin kendine özgü özelliklerini vurgulamayı ve semtin gelecekteki işlevi ve görünüşü üzerine yeni olasılıkları ortaya çıkarmayı önermektedir.